Archiwum dla 2010
Zarabianie na siebie
2 lutego, 2010, Autor: anonimJa mam wyjebane, nie jestem murzynem zeby robic na kogos, sam krece swoje lody.. chuj z tym ze ciezko, a na zachodzie mialbym x3 wiecej roboty i x3 wieksze zarobki… mam swoje sianko swoj biznes swoje patenty i na tym wychodze najlepiej, proponuje wam nie tracic czasu na pracowanie na kogos, ten sam czas mozecie poswiecic na pracowanie dla siebie i na siebie.. polecam wam na poczatek jak nie macie wlasnych pomyslow oglosic sie jako sprzataczka prywatnie i nie macie wtedy 5zl / godzine tylko np 150zl za usluge… 5 uslug dziennie i jestescie zarobieni (mycie okien, kurze, odkurzanie, naczynia, posciel, pranie, prasowanie) z kolezanka na 2 chaty robicie dzielicie sie na pol… bo jedna moze miec robote za 50 druga za 100… wiadomo :) poza sprzataniem, myciem dywanow, opiekowaniem sie dziecmi, mozecie isc na budowe chlopcy drodzy poduczyc sie prostych spraw, typu malowanie i oglaszac sie samemu.. w ten sam sposob pomnazajac swoje wydatki, informatycy, nauczyciele prywatni… !
ULOTKI NA DRUKARCE! NOZYCZKI I LECICIE!! PLAKATY TASMA PLECAK MIASTO!!! ULOTKI POD DRZWI JAK TELEPIZZA!! i po 7 dniach roznoszenia wlasnych ulotek (zamiast roznoszenia cv) odbieracie telefony od klientow a nie pracodawcow!!! TO JEST PROSTE!:)
REJESTRUJECIE FIRME W URZEDZIE MIASTA, GUS, URZAD SKARBOWY, ZUS, PIECZATKA!
I MACIE przez 2 lata oko 350zl oplat zusu nic wiecej!! jedyne obowiazkowe oplaty przez 2 lata waszej firmy to 350zl.. zarabiajac 500zl dziennie nie bedzie to dla was problem!
WIEM JAK JEST SAM SPROBOWALEM! JESTEM DO PRZODU! SPROBUJCIE SAMI WIELE WAS TO NIE KOSZTUJE! ZAMIAST CV DRUKUJCIE WLASNE ULOTKI I SPRZEDAJCIE LUDZIOM WLASNE UMIEJETNOSCI! OGLASZAJCIE SIE W SIECI, GAZETACH, SZKOLACH, FORACH, CHODZCIE WE WLASNYCH KOSZULKACH Z WLASNYM LOGO PO RYNKU PROMUJAC SWOJA STRONE NA KTOREJ MACIE INFO!! DZIALACIE! ROZWIJAJCIE GOSPODARKE!! TYLKO TAK MOZEMY POMOC SOBIE WZAJEMNIE!!
zainteresowanych prosze o kontakt mailowy, chetnie pomoge osiagnac sukces, za darmo.. taki wujek dobra rada.. bo akurat okres zimowy mnie wkurwia i mam ochote komus pomoc wyrwac sie z gowna, mysle ze samo wprowadzenie dalo wielu ludziom duzo do myslenia i otworzylo nowe spojzenie na pewna kwestie… czy warto tyrac na kogos, czy robic w tym czasie lepiej na siebie?
pozdrawiam
Piotrek, wroclaw
—
Wysłano z formularza nowego wpisu.
Ktoś mnie kurwa przeklął, czy co?
1 lutego, 2010, Autor: Ark22. stycznia popełniłem post, w którym wspomniałem o tym, że na ładnych parę dni pozostawiono mnie w domu samego.
No i zaczęło się.
Rozpisałem się i… skasowałem, bo mi się wydało przynudne i zdecydowałem się wypunktować:
23. Przy wygłupach zabolało mnie żebro. Zauważalnie do tego stopnia, że moje 'O kurwa!’ miało sporo decybeli.
24. Drobiazg – spierdoliły się drzwi harmonijkowe. Poza tym tylko zmarzłem. Żebro boli nadal.
25. Nie myślałem o lekarzu, bo i tak musiałem być w pracy.
26. Po kolejnej do dupy przespanej nocy (pobudka przy każdym zbyt gwałtownym ruchu) zacząłem rozważać urwanie się z pracy i wycieczkę do lekarza. Nie wyszło – musiałem odsiedzieć pełne 8 godzin.
27. Nadal do dupy z żebrem zwłaszcza, że znowu trzeba było poodśnieżać. Stwierdziłem że jeśli się wyśpię, to może będzie lepiej – położyłem się wcześnie spać i 'spóźnię się’ nazajutrz.
28. Wyspany, ale spóźniony. O mało co nie umoczyłem przez to (różni ludzie są na tym świecie, ale o tym może innym razem). Jednak po takim wypoczynku bolało mniej. Wieczorem całkiem spokojnie – przepala się tylko żarówka.
29. Wracam po obiedzie u Siostry, a po drodze kupuję 2 5-metrowe bandaże elastyczne (kurwa, naprawdę nie robią dłuższych szerokich na te chociaż 15cm, czy to w tych moich gównianych aptekach nie ma?). Schodzę do piwnicy reaktywować piec, a tam kurwa mała powódź – szambo wyjebało. Dzwonię, sprzątam, dzwonię. Dziadek umawia fachowców na sobotnie przedpołudnie. Jest po 22:00, więc nastawiam budzik żeby im odśnieżyć dojście. Odwołuję sobotnią kolację (właściwie, to tylko zmienia się lokalizacja, ale i tak kłopot). Żebro boli.
30. Mimo budzika w komórce i pobudek – zaspałem, odśnieżam więc możliwie ekspresowo (fachowcy na szczęście pomagają). Po niespełna 45 minutach sprawa załatwiona – Fachowcy – szapoba (czy jak tam się wieśniaczy z francuska). Nie mam siły, ani za bardzo ochoty, ale zasuwam na tę kolację. Nie żałuję, bo przesmaczna oczywiście (druga Siostra).
31. Życie bywa piękne – przyjeżdża Siostra z Siostrzenicą. Dostaję cudne jedzenie, pomagają sprzątać, przewijają bandaże, a ja cały dzień niemal nie wychodzę z domu. Prawie pięknie… prawie, bo zjebała się pralka. Po 'ręcznym odwirowaniu’ czuję się jak po siłowni, którą nota bene odwiedziłem ostatnio ze 4 lata temu i to hobbystycznie. Około 23:00 przypomina mi się niedzielne podlewanie doniczkowców. Zdecydowałem się iść do lekarza, bo boli nadal. Wieczorem polsat napisał mi że 5.02 mi się wyłączy, bo nie opłacony (zapomniałem przedłużyć zlecenia stałe z konta; na rok zawsze ustawiam). Naprawiłem. To było moje drugie włączenie kompa w domu od czasu ostatniego postu.
01. Wstałem, reaktywowałem piec, zmarzłem po kąpieli (piec się jeszcze nie rozpędził po nocnym odpoczynku), wypiłem kawę i poszedłem do lekarza. Szczęśliwie trafiłem na swojego rodzinnego. Całkiem w porządku łapiduch, jajcarz taki trochę, ale możliwe że słaby, bo więcej ludzisk ma jego konkurencja. Opowiedziałem co i jak, dostałem zjeby za to że z żebrem złamanym/pękniętym przychodzę po 10. dniach dopiero. Oczywiście nie dał mi skierowania na rentgen po takim czasie, przepisał jakieś tam rozluźniająco-spinające pierdolety i jeden przeciwbólowy, ale na szczęście dał zwolnienie (dłuższe niż było potrzebne, ale w mojej pozycji nie zamierzałem
dyskutować). Przy okazji uprzedził, że takie sprawy jak żebra lubią się odnawiać. Trudno. Odpocznę na pewno, może przez te 2. tygodnie zupełnie przestanie boleć.
W międzyczasie ze 3x zapchały mi się rury wylotowe w piecu i więcej niż 4x nasrało tego białego gówna tak, że głupie 40m2 podwórka i powiedzmy 50m2 wkoło (tylko to co najbardziej konieczne) odśnieżałem na 2. raty.
W plecy jestem 20% pensji przez 2 tygodnie, 70-80zł za lekarstwa i bandaże, 100zł za Fachowców (taniocha, bo znajomi), a przede mną jeszcze 2. tygodnie.
No i kurwa znowu coś sypie.
Sam to naprawię czyli Adam Słodowy we mnie
31 stycznia, 2010, Autor: SzyKamWitam! Piatek, wracam z kołchozu na hasiendę. Szczęście wylewa mi się uszami, przyjdę, sobie naleję coś z C2H5OH i ułożę w pozycji horyzontalnej. Nie, ktoś mi pożałował!
Podjeżdżam pod swój blokhaus, zarzucał żurawia gdzie by tu srebrną strzałę zamieszkać. Jest, moje „standardowe miejsce”, no ale że godzina wczesna więc miejsc do wyboru, do koloru. I wpadłem na ten wspaniałomyślny pomysł, że sobie stestuję nową miejscówę…a co stać mnie. Wjeżdżam sobie grzecznie przodem w upatrzoną miejscówę, powolutku, spokojnie, na przedzie śnieg (jak się później okazało nie śnieg, ale nie będę uprzedzał faktów także proszę nie czytać tego co w nawiasie). Ok, basta dalej nie jadę, jeszcze w coś wjadę, ryjówkę, żubra czy innego knura. I wtedy, samochodzik leciutko stoczył się do przodu w dziurę ugniecioną kołem innego metalowego rumaka, a fale dźwiękowe, które dotarły do mojego słucha przetworzone przez mózg dały mi do zrozumienia że coś zgniotłem. Pierwsza myśl, urwał nać! no ryjówkę zaszlachtowałem. Nic to, wychodzę lookam czy mi bardzo maskę krwią nie obryzgała. Nic, nie ma. Duo-myśl: no przezroczyste ryjówki teraz robią broczące transparentną krwią i druga (totalnie abstrakcyjna) zgniotłem rumakowi ryj. Zniżyłem łeb do poziomu gleby, patrzę, jakiś kretyn jakieś plugawe szkło zostawił, tak ja właśnie przed chwilą zostawiłem. Ta putana matka natura tak uformowała ten „śnieg”, nadając mu konsystencję lodu, że ten wbił się w osadzone głębiej pod zderzakiem światło przeciwmgielne pozbawiając srebrną strzałę jednego oka. Na zewnątrz pozostając spokojny, wewnątrz tak ciskałem gromami że niejednego Zeusa można by było obdzielić. Krótkie oględziny i testy pozwoliły wydać diagnozę: światło w kwestii emisji fotonów -> funguje, szkiełko zewnętrzne -> puzzle. No ok, trzeba tą mikro-szybkę kupić. Lecę na górę, lookam za komputra i szukam jakiś sklepów. 75 zł światło, szkiełko 17 zł na allegro, 30 zł u jakiegoś żyda (nie żebym był antysemitą) na drugim końcu miasta.
I tu następuje punkt zwrotny „Kupię to szkiełko i sam zrobię!”
Jadę na to wygnajewo, przeciskam się przez te korki, w końcu dotarłem, czasu bożego 17.03. Tak, nie mylicie się, do 17 czynne. No pieruny łogniste-siarciste! No ale nic, pohamowałem emocjonalność i z pewnymi przebojami kupiłem w poniedziałek. Materiał na „Lord of the halogen: Fellowship of the szkiełko” już mam.
Adam Słodowy w akcji:
1. Wydarcie starego światła
Prymitywne narzędzia + zimno + powoli ciemno -> 2h dymania się z kilkoma śrubkami. Ale mam w rękach to gówno.
2. Krzemowy deszcz
Niestety trzeba było wydrzeć resztki tej francowatej szyby. Latamy na księżyc, mamy energię z atomu, klonujemy owce, ale nikt nie pomyślał żeby wymyślić halogenoresztkoszkłousuwacz, po co niech się męczą. Odrywając to ścierwo razem z klejem wyprodukowałem w cholerę mikro-szkiełek. Sprzedam na allegro jako brokat a resztę gdzieś przy okazji wbiję sobie w nogę, rękę czy inną dupę.
3. Składamy do kupy
Między czasie niepostrzeżenie pojawił się kolejny bohater – silikon. Miał on mówić nie wszystkim fefe-brudkom chcącym zbałamucić wnętrze światełka. Nałożyłem od serca tego gluta na światełko i naduszam w nie szkiełko. I już wiem. Zrobiłem źle. Następnym razem nałożę tego silikonu 2x więcej żeby nie tylko wylewał się na zew. i do wew. halogenu ale także na podłogę, stół i inne doczesne rzeczy dookoła. Górnymi kończynami w bólach, łzach i pocie z mięsistą łaciną na ustach założyłem jeszcze jakieś zdupiałe metalowe zapinki i dzieło było skończone. +30 min ścierania z łap tego silikościerwa i koniec.
Jak na solidną brazylijską telenowelę przystało, pożeniłem światełko z brym-brymem i wszystko zabanglało.
No dobra, ale po co mi to wszystko było. Wystarczyło podejść 10 min do sklepu kupić to zasrane praktycznie-nigdy-tego-nie-włączam-światło. Aaaalllleeeee niieeeeeee….majsterkowicz-wynalazca zadziałał. I dalej w życie bardziej skłaniam się w kierunku modelu: „Masz tu majster dudki, zrób tak, żeby działało”.
Rymowanka o prostytutce…
31 stycznia, 2010, Autor: Marks
Historia/rymowanka oparta na faktach…
Gdy cie wtedy zobaczyłem prawie w spodnie popuściłem. Byłaś piękna, miła, zgrabna, całkiem słodka i powabna. Twoje oczy, twoje uszy, dziś pamiętam w głowie huczy. Co dzień w parku cię widziałem, lecz wciąż tylko spoglądałem. Zawstydzony, skrępowany, zakochany jednak mały. W końcu kiedyś w jednym klubie, takim barze..może pubie. Gdy z kolegą piwo piłem znów twe usta zobaczyłem. Jak się później okazało znałaś mego znajomego. Rozmawialiście wesoło, pot wtem zalał moje czoło. Tak od słowa, słowa zdania doszliście do ugadania. Jakiś tydzień, może dwa już wiedziałem żeś jest ma. Tak spędzone miło chwile, tak nam słodko płynął czas. Wciąż rozmowy o rodzinie wspólnym domu, a w nim nas. Wtem po czasie już niedługim dowiedziałem czegoś się, mianowicie bardzo lubisz gdy ktoś inny pieści cię. Jako człowiek silnej woli nie wierzyłem w plotki te, żyjąc nadal wciąż nadzieją że mnie kocha słońce me. A ta kurwa mówiąc do mnie, że mnie kocha nieprzytomnie po kryjomu wyszła z domu i nie mówiąc nic nikomu zawitała do mych kumpli co ich znałem z podstawówki. Gdy tam do nich napisałem, się wszystkiego dowiedziałem. Że „Kobietka”, „Słońce Małe” właśnie ciągnie komuś pałę. Myślę sobie chyba żart nie zrobiła tego tak. Zaufanie kładę na niej by dowiedzieć się kto kłamie. A ta kurwa mówi mi, że z miłości sobie drwi i właściwie to tak lubi jak jej wkłada ktoś do buzi. I że już znudziłem się, „sama nie wiem czego chce.”. O ty zdziro myślę sobie, ja ci serce, duszę, ciało a wciąż tobie suko mało. I do tego, czego mało ty zdradziłaś mnie z tą pałą. Mój kolega, mój przyjaciel przetestował moją małą. Jak ja kurwa dorwę cię, to ci z mordy zrobię chlew. Obiecałem sobie wtedy nigdy więcej żadnej biedy, żadnej baby ładne,j pięknej bo to kończy się zamętem. Dzisiaj mija trzeci rok z tego dwa już jestem z nią. Nie z tą starą bez przesady, ale z nową co ma wady. Wad ma wiele zalet też lecz jej wierny tak jak pies. Bo jest warta mej uwagi, moich starań, moich łez. Słowo kocham mówię rzadko lecz znaczenie inne jest…
Jaki z tego morał płynie? Gdy się kochasz, to w Dziewczynie. Patrz do głębi nigdy w ciało, mało mów, a kochaj całą. A przyjaciół traktuj tak jakbyś chuja na nich kładł, bo gdy się odwrócisz nagle możesz mieć już nóż na gardle..


(oceniano 2 raz(y), średnia ocen: 10,00 na 10)