Czego boją się Polacy? – Podsumowanie sondażu.

Witam

Nadszedł czas na podsumowanie sondażu, jaki instytut badania opini społecznej MegaWkurw.pl ogłosił kilka dni temu. Tematem badania było „Czego boją się Polacy” (kliknij tutaj).

Wyniki przeprowadzonej ankiety pokazują jednoznacznie i dobitnie, że Polacy niczego się kurwa nie boją. Takiej odpowiedzi udzieliła największa grupa badanych.

Jeśli jednak Polacy już się czegoś boją (bo i takie odpowiedzi się zdarzały) to są to w większości obawy o bandyctwo szerzące się na ulicach, o wdepnięcie w psie gówno na spacerze, o dolegliwości żołądkowe podczas swojego ślubu (chodzi o sraczkę), oraz o możliwość wyskoczenia pryszcza na czole. Część badanych stwierdziła również, że boi się śmierci, co zupełnie naturalne, a część obawia się śmierdzących skarpetek. Inne, marginalne już powody do strachu to m.in. pająki, myszy, szczury itp.

Z badania wynika jednoznacznie, że Polacy nie obawiają się o swoją przyszłość. Spośród ankietowanych tylko kilku udzieliło odpowiedzi, że boi się bezrobocia, niepokojów społecznych czy podniesienia podatków. Badanie to niniejszym zadaje kłam pojawiającym się ostatnio w niektórych mediach sondaży, o tym jakoby nasz naród przesiąknięty był strachem o sytuację materialną, o gospodarkę lub też – co kuriozalne – o inflację.

Sraczka tak – inflacja nie.

(oceniano 5 raz(y), średnia ocen: 10,00 na 10)

Loading...

Fast Food

Witam. Dawno się nie wkurwiałem (wiem, dziwne) do dziś. Po szkole miałem jazdy (prawko) ale że miałem przerwe 2h postanowiłem coś skonsumować. W tym celu wybrałem się do pewnego fast foodu na ul. Zwycięsta w Gliwicach( nazwy nie podam, jeszcze by mnie posądzili o antyreklame czy coś). Troszkę zniechęcił mnie widok gdy wszedłem do tego lokalu. Nie było w nim ani jednej osoby (a lokal dość spory) no ale myślę sobie, spróbujemy a nuż będzie coś innego/lepszego od innych fast foodów. Zamówiłem cheesburgera + frytki + cola 0,25l. W końcu otrzymałem swoje zamówienie i podjąłem się oględzin wyżej wymienionych towarów. Na pierwszy rzut oka frytki zdają sie w porządku (pewnie i tak robione na czarnym oleju ale co tam). Pierwszy kęs. Przeżuwam dokładnie by wyczuć jakieś niezidentyfikowane substancje tudzież rzeczy. Nic takiego nie wyczułem, więc spróbowałem Cheesburgera. Odwinąłem go z papierka w który był zawinięty i moim oczom ukazała się bułka do hamburgerów z hipermarketów, kotlet w miare nieźle wyglądający + ogórek i kawałek papryki. Pierwszy gryz. Kurwa. Bułka niesmaczna, twardawa (ja takich nie lubię) no i w końcu do jamy ustnej trafił kurewski kotlet. Żując go, rozmyślałem nad tym jak źle traktowany musiał być zwierzak z którego go zrobili. Kotlet był o konsystencji przypominającej wyrzutą przez 10 godzin gumę do żucia. Taki kurwa po prostu gumowy. Chujowy w smaku strasznie. Nawet Cola nie była 'oryginalna’, miała dodatek kurwa gumy! Pewnie ma to jakiś związek z chujowym kotletem w cheesburgerze. No i jak tu sie nie wkurwić? Ale to nie koniec. W domu, gdy wróciłem z jazd odezwał sie żołądek. Myślę sobie ” kurwa ,jak wizyta w toalecie będzie podobna do smaku/jakości/ tego co zjadłem to sie zesram!” Nie myliłem się. Siedziałem bite 10 minut w bólach marząc o tym by to się skończyło. Wkurwiłem się.

(oceniano 9 raz(y), średnia ocen: 9,00 na 10)

Loading...

Tak jakoś chujowo. Niesądzisz?

Sam nie wiem czemu ale coś jest w powietrzu, coś co nie pozwala nam Polakom spokojnie egzystować. Ilość w dniu dzisiejszym poirytowanych spojrzeń, złowrogich min, nadętych bufonów i palantów na drodze była przerażająca. To samo w pracowniczej skrzynce odbiorczej…. Same złe wiadomości o dziwo.

Powoli zaczynam się zastanawiać kto nakręca całe to pesymistyczne gówno. Bo jeśli zacznę się uśmiechać to wszyscy w koło podejrzewają mnie w ciągu sekundy o jakieś oszustwo, krętactwo albo jakieś lewe interesy.

To staje się powoli naprawdę intrygujące.  Skąd w Nas tyle negatywnych emocji.

Poza tym wszystkim to chuj mnie strzela bo otwieram własny biznes i siedzę w robocie na dwa „etaty” starając się pogodzić dzienną pracę z ogarnianiem własnego interesu. Ponieważ oczywiście nie ma szans na spokojne odejście z pracy i zajęcie się przez 3 miesiące rozkręceniem czegoś własnego, z braku kasy, ledwo już funkcjonuję. I niestety muszę z przykrością stwierdzić że wszystkie, podkreślam WSZYSTKIE historie o biurokracji, stosach papierów, nie potrzebnych opłatach i pozwoleniach są żenującą prawdą. Tak zwane „Przepisy” zdają się również w przypadku mojego pomysłu bezpośrednio gwoździem do trumny – pomysł opiera się na zaistnieniu w sezonie zimowym a wg prawa, urzędów, papierów etc. czeka mnie otwarcie interesu zimowego……….  w maju :/. Kurwa.

Ps. I żeby nie było bujam się z tym od roku żebyście nie pomyśleli że wpadłem na pomysł w wigilię.

Jutro idę na rozmowę do nowej pracy. Jak nie pójdzie ok to niestety ale na dłuższą chwilę świadomie dołączę do szarego  stada posępnych, naburmuszonych idiotów chodzących po polskich ulicach….  (a nie wspomniałem? nie wspomniałem, że w Sylwestra miałem stłuczkę i auto stoi na parkingu?? a to przepraszam!)

(oceniano 7 raz(y), średnia ocen: 8,29 na 10)

Loading...

Wpis na nowy rok

To właściwie nie będzie wkurwienie – wybaczcie drodzy czytelnicy i szanowny adminie. To będzie raczej głos człowieka, który doznał dziś z rana, 4 stycznia 2010r, o 4.45 wstając do pracy, czarnej rozpaczy, poczucia bezsilności i bezcelowości tego wszystkiego.  Po urlopie chyba tak jest, że na samą myśl o biurku i „ołpen spejsie”, o biurze i współpracownikach, o co dwutygodniowych zjazdach uczelnianych i studentach (debilach?) studiów zaocznych rekrutujących się z roczników ’86-89, robi się niedobrze, smutno i przygnębiająco.

Kochanowski pisał:

Jak na Was patrzę, to mi się srać chce.

Zaiste, miał chłop rację. Przecież, kurwa mać, święta upłynęły mi spokojnie i nad wyraz płynnie. Zacząłem od wyłączenia telefonów. Obu. Od samej wigilii byłem przepozytywnie nastawiony do świata, nuciłem pod nosem kolędy i kawałki Czerwonych Gitar z płyty „Kolędy i pastorałki”, ubierałem choinkę, balkon i świerki przed domem. Następnie pojechałem do dziadków na Wigilię i złożyłem naprawdę szczere życzenia. W Boże Narodzenie nie szukałem dymu, jak to podczas rodzinnych świąt zwykle jest. Szczepan upłynął na radosnym alkoholizowaniu się. Potem szybkie dwa dni w pracy i siup! wyjazd zgraną paczką do Krynicy na 4 (sic) dni – Sylwester marzenie. Nawet z urlopem nie miałem problemu! Boże, cudownie było! Łyżwy, narty, wspólne seanse filmowe, nocne Polaków rozmowy, szampan na rynku, seks  nocami i nie tylko… Świat po takiej kombinacji naprawdę wydawał mi się lepszym miejscem. Nierozważnie założyłem, że bliźni równiez mieli udane święta.

I jeb! Powrót do rzeczywistości. Telefon służbowy warczy od 6.00 rano. Milion spraw, dwa miliony problemów. Błahostki, pierdoły i rzeczy nieistotne, urastające – ze względu na ilość – do rangi kataklizmów. Ilość klęsk, jaka dopiero nadchodzi, jest zaiste imponująca.

Wiecie co? Ten pierdolony ciemny tunel, jakim okazał się od samego początku rok 2010, zostanie rozjaśniony za pomocą jednego, delikatnego jak kwiat paproci, światełka.  Samemu już nie dam sobie rady.

Wczoraj kupiłem pierścionek.

W sobotę oświadczę się kobiecie mojego życia.

(oceniano 17 raz(y), średnia ocen: 9,59 na 10)

Loading...